Love Content | Ausflüge

Z dedykacją.

Projekt ruszył. Zdecydowałem, że przy długich nocach, będę w końcu pracował nad projektem. Zacząłem się przyzwyczajać do krótkiego snu, więc przydałoby się wzbogacać również o praktyczne umiejętności, a nie tylko o te duchowe

Kuleje u mnie perspektywa, dlatego duży nacisk będę kładł na otoczenie obecnie niż na postacie. Oczywiście, nie planuje tworzyć dłonią absolwenta architektury czy też ASP. Niebawem zamieszczę jakieś szkice, bądź mash upy. te niebawem może potrwać, gdyż moja kochana, matura i obowiązki konsumują nielimitowane pokłady mojej uwagi. Żeby sobie pomóc w tym wszystkim, planuje wziąć aparat i cykać kadry różnych obiektów przemysłowych. Jeżeli jakiś student pokrewnych kierunków ASP bądź architektury, posiada jakieś przydatne źródła, to cieszyłbym się bardzo ze wsparcia.

W wakacje będzie się działo

Attention! Love content!

Nie każdy wiedział, ale niedawno udałem się ponownie w strony moich dziadków. Okolica jest bardzo magiczna i malownicza i to o każdej porze roku, w zimie zasypana grubą warstwą śniegu, bijący mróz spowalnia serce, kiedy to światło nocnego nieboskłonu oświetla mi drogę, gdy udaje się na długie nocne spacery. Natomiast w lato, ubieram się wygodnie i biegając zwiedzam każdy zakamarek, las i zalew.

Ta zima u ‘dziadków’ była wyjątkowa. Wyjątkowa nie pod względem okolicy, która wyglądała w tym roku jak morze śniegu i lodu z czapami lasów odstającymi ponad linie horyzontu. Wyjątkowa, bo dała mi czas do namysłu, pozwoliła mi się częściowo odizolować od świata, swobodnie poruszać się myślami po wszystkich sferach swojego życia. Dała mi szanse się przekonać, co tak naprawdę jest dla mnie najważniejsze, czy naprawdę tego pragnę, czy się nie mylę co do swoich przekonań, a może za bardzo biorę sobie wszystko do serca? może jestem nadgorliwy? głupi i naiwny…?

Miałem okazję przekonać, co to znaczy kochać i tęsknić. Jedno i drugie piękne jak szczere i oddane, a moje było i jest, czuję to, czuje tak dobrze jak nic innego. Nawet jak to głupota, tak mocno kochać, uważam że warto i każdemu tego życzę. Coś wspaniałego, nigdy takiego czegoś nie przeżywałem i pragnę nadal przeżywać, oddawać siebie, poświęcać się, uszczęśliwiać, zaskakiwać, przepraszać, żałować, troszczyć i smucić. Jest to coś odmiennego od mojego apatycznego niegdyś wnętrza. Latoś jest inaczej, lepiej, nawet kiedy jest źle, kiedy się denerwuje, złoszczę, wybaczam i poruszam swoje serce. Gamma emocji jest wręcz wspaniała! Pragnę o to dbać i pielęgnować, nigdy nie odstawiać, niech mi to towarzyszy codziennie.

Jednak czasem boli, gdy niespodziewanie wdziera się niepokój i niewiedza, a jesteś w stanie widzieć jedynie konsekwencje. Nie pomagają zapewnienia, prośby, pragnienia, bo siedzisz bezradnie, musisz upuścić trochę krwi z siebie, napełnić naczynie do wskazanej miary, wtedy wracasz spragniony, cały skrwawiony czasem mocno skruszony..

Myślę codziennie, czasem i o najgorszym, o tym że mogę stracić to wszystko, będę czuł pustkę w sobie, coś co nie wiem czy będę umiał wypełnić, czy chociażby zapchać. Czy to zdrowo tak myśleć? Ufam przecież, a o siebie się nie martwię. Boję się, że zawiodę? że zostanę odtrącony? że usłyszę “nie chcę” “nie mam ochoty”? a może to, że kiedyś będę miał zły dzień, nie będę chciał rozumieć i powiem “dość”? ale tak naprawdę to nie mam. Nie raz chce dobrze, a wyjdzie źle. Wyjdzie i koniec, uwierzyć w słowa nikt nie chce, serce boli, moje i te drugie we mnie. Normalnie biją w tym samym rytmie, jednak gdy jedno przyspiesza, drugie czasem nie nadąża i się nie rozumieją, stąd może te nieporozumienia? Nieporozumienia, rzecz naturalna, tylko dlaczego z ich powodu nie potrafię zasnąć? a gdy już to zrobię, budzę się tą samą myślą przy której zasypiałem.

Faszyzm.

Dziękuje Ci, wszystko co mi dajesz jest takie wspaniałe. Nawet ból przy Tobie jest przyjemnością.

Ostatnio wzięło mnie na refleksje, czy ja się z kimkolwiek utożsamiam? Nie czuje się Polakiem, Niemcem czy też Rusem. Tak więc kim? Nikim? Jakbym miał już naprawdę decydować to Ślązakiem – tak Ślązakiem. Co z tego że nie mówię po Śląsku za dobrze? o ile w ogóle. Jestem przywiązany do tego regionu, zdarzy mi się marudzić na Polaków. Właśnie, to zauważyłem od jakiegoś czasu. Odróżniam, Śląsk od Polski i to całkiem nieświadomie. Jak już interesowałem się historią, to szukałem wyłącznie faktów dotyczących właśnie tego obszaru. Lokalny patriota? nie sądzę. Nie lubię Polski i samego narodu, przeszkadzają mi pewne cechy narodowe. Ktoś mi powie że jestem hipokrytą, bo sam odziedziczam pewne cechy(np wrodzoną radość z złośliwości do innych), a krytykuje. No dobrze, przyznam się, ale wstydzę się tego, nie raz nawet tych pozytywnych cech jak np gościnność – a dlaczego mam być gościnny dla każdego? czemu mam udzielać pomocy każdemu kto o to prosi? wyśmienite przykłady naiwności wyczytamy z kart historii. Zamiast cisnąć i być bezwzględni kiedy było można, sami byliśmy niedługo po tym uciskani i wykorzystywani. Leczenie kompleksów polskich tak samo mnie irytuje. Papieża kochacie, nie dlatego że czynił dobro i pomógł obalić komunę, chociaż z tym dobrem też nie tak do końca, bo już kiedyś w notkach zamieściłem hiperłącze do tego jak JPII chronił zwyrodnialców w Watykanie. Wojtyłę kochacie za to, że był POLAKIEM na tak wysokim stanowisku. Że świat wiedział o NAS, o zapyziałym kraju z kompleksami i politykami co odstawiają szopkę aferową w rządzie, byle żeby pieniądze leciały do kieszeni, a w kraju nic się nie dzieje.

Kiedyś nie chciałem zostać w tym kraju, teraz trochę mi się to odwidziało, bo widzę sens. Nie wiem jednak czy i tak nie będę do tego zmuszony, gdyż pozostanie tutaj, będzie liczyło się z tym, że umrę z głodu, bo ZUS ma już nie mieć pieniędzy na emerytury za 25 lat i będę musiał harować aż do śmierci, a po drodze stracę wszystko, bo zacznę mieć coraz mniej czasu, dom, rodzinę, kobietę, zdrowie, aż w końcu prawo do godnego pochówku żeby ciekawe oczy i sępy mnie nie rozkradły swoją bezczelnością.

Krew mnie zalewa jak widzę tą sytuację w kraju. Patologie w urzędach, chory aparat wykonawczy, abolicje dla polityków i “równiejszych”, pastwienie się nad niewinnymi, traktowanie ich jak przestępców najgrubszego kalibru, byle żeby podreperować swoje ego i śrubować statystyki. Kulejącą oświatę i działania kulturalne, centralizacja inwestycji.

Chcesz być człowiekiem o odmiennych ideałach, wprowadzić zmiany, mieć pomysł na życie, na biznes, na podnoszenie standardu, zwalczaniu głupoty ale nie możesz, bo system Ci to skutecznie uniemożliwia. Jesteś przedsiębiorca, to Cię wykończą za to, że darowiznę nie opodatkowałeś i państwo okradłeś pozwalają przeżyć o jeden dzień dłużej bezdomnemu. Spóźnisz się z terminem zapłaty, to Ci wlepią dzisiaj mandat, bo państwo okradłeś i oszukałeś płacąc dwa dni później. Jesteś nieświadomym płatnikiem fałszywych pieniędzy, potraktują Cię jakbyś miał mennice w piwnicy i widzą Cię jak mackę ośmiornicy. Zniszczą Ci życie, bo ktoś nieomylny na komisariacie nasra Ci w papierach i możesz sobie zostać kierownikiem w McDonaldzie, jak dziesiątki tysięcy mróweczek w tych ‘restauracjach’, zamiast prawnikiem, a szkoda, bo został Ci jeden rok studiów.

Nic tylko wyjść wraz z wściekłym tłumem i mieć ubaw z rozbijania czołgów za pomocą pięści i śmiać się z żołnierzy którym zacinają się Ak-47. Ewentualnie później uciekniemy polską marynarką wojenną, na Madagaskar gdzie sobie spokojnie będę pielęgnował swój ogródek warzywny, śpiąc spokojnie, gdyż ekstradycja mi nie grozi, jednak będę miał dylemat, który z dwóch okrętów wojennych mam wybrać, żeby jeszcze nie zatonął po drodze..

Ktoś mi powie:”To czemu nie wyjdziesz i nic z tym nie zrobisz?”, a odpowiedź jest bardzo prosta: bo nie jestem idealistą politycznym, a gówna się nie dotyka bo sam zaczniesz śmierdzieć, ale pewnie dla niektórych już cuchnę.

Nie jestem patriotą, a na pewno nie nacjonalistą. Jestem dumnym z wyboru globalistą i nonkonformistą. Tak, da się tu żyć i nie mamy najgorzej, ale na tym pozostaje ten kraj.

Możesz zostawić komentarz, albo trackbacknąć z własnej strony.

28 Responses to “Love Content | Ausflüge”

panna R. says:

23/02/2010 at 13:04

wcale mi się to nie podoba.
deno says:

23/02/2010 at 13:41

Rychu utrzymuje, że jest skrajnym oportunistą. Jakoś nie widzę różnicy.
Narzekanie i nic nie robienie z tym jest jeszcze gorsze niż ten patriotyzm, od którego się tak odcinasz, bo prowadzi do frustracji. Niewątpliwie się z Polską utożsamiasz (,,my walczyliśmy, my byliśmy”) — jednak nią gardzisz. To przypomina zespół obcej ręki, może nowotwór — nic zdrowego.
Szyku says:

23/02/2010 at 13:44

Użyłem My, by wcielić się w naród.

Skrajna ignorancja, też nie jest zdrowa Denis.
deno says:

23/02/2010 at 14:09

Trudno mi powiedzieć, czy mierzyłeś ogólnie – a wtedy powinienem czuć się urażony. Dam Ci jednak ‘benefit of doubt’ i założę, że to była jakaś obrona /ad hominem/ ale dotycząca kontekstu.

Kibice, kiedy ich zespół wygrywa, mówią: ,,my wygraliśmy”. Jednak to już ,,oni przegrali”. Słowa, w szczególności takie, są projekcją Twojej podświadomej postawy. Kiedy byłem w organizacji religijnej identyfikowałem się z nią, mówiłem: ,,my”. Zwracanie się ,,oni” przyszło naturalnie, kiedy dłużej się czegoś częścią nie czujesz.

Wychowywałem się wśród ludzi z klapkami na oczach, gotowych bronić swoich argumentów za wszelką cenę z świętobliwą gorliwością, nawet postawionych w obliczu suchych faktów. Nauczenie się kwestionowania swojej słuszności nie było i nie jest łatwe, przyznawanie się do błędu tym bardziej. Nie, nie przed innymi. Przed samym sobą – tylko to się liczy. Czym jesteś lepszy od tych wszystkich ludzi, którzy wiedzą lepiej, ale nie chcą nic z tym zrobić? Od ,,wierzących niepraktykujących”, od tych, którzy nie głosują, bo ich głos nic nie zmienia? Szukasz rewolucji wśród ludzi, których rewolucja nie interesuje. Myślisz, że kiedy rząd ,,pastwi się nad niewinnymi” to dotyczy to kogo? Ludzi takich jak Ty. Dość inteligentnych, zaradnych i charyzmatycznych, żeby coś zrobić ale zaślepionych swoją krótkowzrocznością.
Rychu says:

23/02/2010 at 14:33

Widzę Denis że na facebooku już cię czytać nie chcą to tutaj sobie przyszedłeś popisać. Nie wiem co ci się w tej głowie zaś ubzdurało że piszesz o mnie. Nie życzę sobie występować w żadnych twoich urojonych wywodach na jakikolwiek temat… A dyskutować z tobą nie chcę bo znowu często będą padać słowa ignorancja i hipokryzja.
mru says:

23/02/2010 at 14:41

co się będzie działo w wakacje?
deno says:

23/02/2010 at 14:49

To nie było potrzebne — przepraszam.

Co do reszty: Biorąc pod uwagę, że na Facebooku pisuję o swoim kocie… Cóż to kot. Podejrzewam, że się nie przejmuje. Urojone wywody — okay, zasłużyłem. Oczywiście, Rychu, muszę jednak dodać, że dyskutować z Tobą uwielbiam. Nie ‘o tobie’, lecz ‘z tobą’. Proszę nie myl tych dwóch rzeczy! Nie mam powodu dyskutować ‘o tobie’, bo nie jesteś hipokrytą.
martions says:

23/02/2010 at 15:43

Totalnie zgadzam się z Szykiem. Też nie czuję żadnej więzi z Polską. Jak byłem w Krakowie czy Warszawie to miałem wrażenie jakbym był za granicą, a ludzie wydawali się jacyś inni. Oczywiście nie twierdzę, że Polska zuo, jednak słysząc choćby o “wielkich Polakach” czuję, że nie mam z nimi nic wspólnego.
Co do wypowiedzi Dena – nie czepiaj się słówek. Poza tym ja oglądając mecz Polska – Niemcy podczas ostatniego Mundialu też po meczu mówiłem “wygraliśmy”, a Niemcem wcale się nie czuję
Na koniec pytanie: po co zmieniać coś, co nie ma z tobą nic wspólnego?
Sandra says:

23/02/2010 at 16:20

deno. chciałabym uściślić, że wiele osób mówiąc ‘my’ nie czuje się związanych z narodem, ale to tylko dlatego używa takiej formy zaimka, bo w jakimś sensie do tego narodu należy. To jakie ma odczucia nie wpływa na ten zaimek. Jeśli mówisz inaczej, to brawo dla Ciebie. Jednak większość nie zwraca na to uwagi, więc po co robić z tego jakikolwiek problem?

Szczęśliwy jesteś chłopie, jeśli nie masz większych zmartwień.
Pozdrawiam.
deno says:

23/02/2010 at 16:45

Oczywiście, ja jestem idealistą w niektórych kwestiach i staram się w owych być konsekwentnym. Czasami idealizm jest uzasadniony. Martions, to nie są słówka. Wyleczyłem się w dużej mierze z przekonywania ludzi, bo to nie działa. Nie mam też oczywiście nic przeciwko autorowi personalnie. Czasem emocjonalnie, czasem umiejętnie wyważone kopniaki w tył pleców Szymona nauczyłem się doceniać, chociaż zwykle w retrospekcji. Szyku z pewnością jest ostatnią ze znanych mi osób, których taki styl by obraził.

Kiedy przeczytałem post Szyka (drugą część, oczywiście) moją reakcją nie było: ,,mylisz się”. Nic z tych rzeczy! Zauważyłem za to znane mi schematy zachowań. Zauważyłem z jaką pasją autor pisze o trapiących go problemach — z pewnością te przykłady są wzorowane na realnych sytuacjach znanych mu osób, stąd cała ta złość. Szyku nigdy nie szczędził słów pogardy dla otaczającego nas stanu rzeczy, więc to wszystko pozostaje konsekwentne. Czegoś tu jednak brakuje: uzasadnienia, może nawet usprawiedliwienia. ,,Kiedyś nie chciałem zostać w tym kraju” — pisze Szyku — ,,teraz trochę mi się to odwidziało, bo widzę sens. ”. Dlaczego? Jaki sens? Postawione tak nonszalancko, to najbardziej dramatyczne oświadczenie jakie na tym blogu kiedykolwiek opublikowano — tylko, żeby wylać większe jeszcze frustracje. Nie wątpię, że Szyku jest asertywny. Tylko, że nonkonformizm to nie jest asertywność. Jeśli Szymon widzi sens w życiu w Polsce, to ja oczekuję tego sensu dużymi literami. Każdy inny będzie fałszywy, nieszczery. Te wymagania nie są nieuzasadnione — sam autor stwierdza, że jest ,,dumny” ze swojej postawy.
Sandra says:

23/02/2010 at 16:59

deno błagam Cię, nawet nie masz pojęcia o co chodzi, więc dlaczego Cię to tak zastanawia? Czy na prawdę sądzisz, że Szymon za sprawą Twoich wywodów owy powód Ci wyjawi? Może nie chce, by znała go większość, pomyślałeś o tym?
Poza tym, sądzę iż takie rzeczy jak indywidualne poglądy czy ich zmiana, są sprawą wielce osobistą, więc w dobrym tonie nie należy w nie wnikać.
To chyba na tyle, mam nadzieje, że będzie musiało Ci to wystarczyć.
deno says:

23/02/2010 at 17:05

@Sandra: To oczywiście słuszna uwaga. Tego typu detale zachęcają do zignorowania całości obrazu i skupienia się na szczegółach. Niepotrzebne, niezamierzone. Jak stwierdziłem wyżej, autor nie przekonuje mnie, że nie jest polakiem, ani że nim jest. Zdaje się raczej być niezdecydowany, rozdarty pomiędzy tymi kwestiami.

Tymczasem proszę nie bagatelizuj tego rodzaju zwracania uwagi na słowa. Przypuszczenia postawione na podstawie, wydawałoby się błahej, analizy bywają często trafne. Nawet w tym poście Polska, kiedy jest krytykowany, staje się ,,tym krajem”, wydaje się obca.

‘My’ może wyrażać neutralność ale nie wyraża obrzydzenia, zdegustowania, separacji. To, że tak silne uczucia stoją za nieużywaniem tej formy, wcale nie znaczy, że podobne znajdują się po drugiej stronie. Jakże silniejszą konotację ma w naszym języku słowo ,,nie” względem słowa ,,tak”.
deno says:

23/02/2010 at 17:08

@Sandra, wysłałem post zanim przeczytałem następny. Chyba trzeba to sobie uporządkować przed przeczytaniem.

Piszę szybko, żeby nie wywołać kolejnego, więc wybacz jeśli ogólnikowo: Nie prosiłem nigdy o powody osobiste, o wszystko. Zupełnie nie mam i nie miałem czegoś takiego na myśli i przykro mi, że tak to zostało odebrane.
Sandra says:

23/02/2010 at 17:12

deno, ależ oczywiście, masz rację. Ciągle chodzi tutaj o rozdarcie i niezdecydowanie. Czyżbyś tego na początku nie zauważył? To, że użył właśnie takich argumentów i takich opisów emocji względem Polski, nie klasyfikuje od razu tego co Szymon dokładnie myśli. Interpretacja słów jest pojęciem względnym i zależy od osoby, wiesz o tym prawda? Więc nie rozumiem doprawdy skąd u Ciebie ten cynizm.
(:
deno says:

23/02/2010 at 17:58

To jest parafraza mojego pierwszego komentarza. Napisałem dokładnie to z innym zakończeniem. Takie niezdecydowanie można zauważyć i pozwolić, żeby wsiąknęło w całość. Jednak od ,,dumnego z wyboru globalisty i nonkonformisty” oczekuje się ciut więcej. To nie był post o rozdarciu, to było oświadczenie — może wynikające z racjonalizacji (dla znalezienia konsekwencji), bez znaczenia.

Krytykując w ten sposób kraj, a jednocześnie się od niego odcinając Szyku jest na drodze do stania się największym patriotą. Takie zawieszenie w próżni to przecież polaków tradycja!

Gdzieniegdzie zwracałem się personalnie, bo to jednak tego typu miejsce. Zasadniczo jednak, to co ująłem krytyką to tą ogromną masę ludzi, którym się tyle rzeczy nie podoba ale nie chcą nic na ten temat zrobić. Jeśli weźmiesz to pod uwagę, to pewnie i z większością się zgodzisz.

Zacząłem zbyt osobiście i tutaj właśnie przyznaję Ci rację.
Sandra says:

23/02/2010 at 18:22

“nonkonformizm cechuje te jednostki, które nie poddając się społecznej presji żyją w zgodzie z własnymi przekonaniami”. Powiedz mi deno, czy Szymon nie żyje z własnymi przekonaniami?
Wybacz, że to powiem, ale nie potrafisz przyjąć słów krytyki.
(:
deno says:

23/02/2010 at 19:18

‘Cechuje’, a nie ‘jest’.

Sprowadzasz to znowu na personalny poziom. Stop. Forma była na początku dość bezpośrednia ale dotyczyła ogólnego kontrastu jaki zauważyłem w tekście, a nie czegoś konkretnego. Nie krytykowałem Szyka bezpośrednio, wszystko było na bazie tego postu.

Nie mogę odpowiedzieć na Twoje pytanie we wspomnianym kontekście. Mogę to zrobić na bazie własnego doświadczenia ale nie byłoby to stosowne na forum publicznym.

Więc rozważając to teoretycznie: jednostka, która narzeka na coś ale decyduje się nie przeciwstawiać temu dla własnej wygody jest dokładnym przeciwieństwem, jest konformistą. Nie wydaje mi się, że Szyku szedł by na takie ustępstwa ale znowu mówiłem w kontekście tekstu, a nie osoby.

Na tym poziomie nie ma w zupełności dyskusji i mam nadzieję, że teraz, kiedy jest już to wszystko wyjaśnione i nie stanowię zagrożenia, możemy zostawić ten temat w spokoju.

Naturalnie jeśli nie zgadzasz się ze mną i w tej perspektywie to oczywiście czuję się zobowiązany pozostać godnym interlokutorem.
mru says:

23/02/2010 at 19:30

nie chce mi się Was czytać dogłębnie, ale zastanowiło mnie jedne stwierdzenie – “Może nie chce, by znała go większość, pomyślałeś o tym?”.
jak się ma bloga w internecie, i się pisze, to się już pisze do końca i chyba się chce, żeby się wiedziało.
Sandra says:

23/02/2010 at 22:04

@mru, może nie do końca tak z tym wiedziało. Są rzeczy, które można powiedzieć, oraz takie których się raczej nie mówi ‘dla wszystkich’. Czyż nie mam racji? A kwestia tego czy się ma bloga, czy nie to już inna bajka.

@deno. Mój godny interlokutorze! Więc jeśli mówisz o ogóle, dlaczego od razu wytykasz Szymonowi jego myślenie i co najważniejsze nie mówisz o ogóle, jeśli chodzi Ci o luźne skojarzenia? Gubisz się sam w swoich wypowiedziach, zauważ. Przede wszystkim komentujesz jego blog, więc chcąc czy nie chcąc mówisz o nim w jakiś sposób. Jeśli tego nie chcesz robić, to od tak poplotkować czy powymieniać uwagi możesz w zwykłej rozmowie, czy dajmy na to jakimś komunikatorze internetowym, jeśli tak Ci wygodniej.
(:
deno says:

23/02/2010 at 23:02

@mru, jego blog, jego podwórko. Może pisać o potworach z szafy for what I care

@Sandra, Hah, skąd takie wrażenie? Wolę komunikację werbalną, bo jednak szybciej mówię niż piszę

W zeznaniach się nie gubię. Myślałem, że to trochę bardziej oczywiste, że odnoszę się do omawianego fragmentu, a nie autora. Przeczytałem wszystko jeszcze raz i byłem konsekwentny.

Ponieważ ta sprawa została wyjaśniona, a nie zgłosiłaś żadnych uwag odnośnie mojej teorii w kontekście, o jaki mi chodziło, to temat uważam za zamknięty i o ostatnie słowo walczyć nie zamierzam. To i właśnie się zorientowałem, że od początku lutego lecą nowe odcinki Skins na E4.

Pozdrawiam interlokutorkę

(To bardzo fajne słowo! Chcę taki t-shirt.)
panna R. says:

24/02/2010 at 00:49

oh damn, MKru dobrze że zgadzamy się w pewnej sprawie : nie chce mi się tego czytać.
Sandra says:

24/02/2010 at 00:51

Ada, to po cholere to piszesz? Nie możesz zostawić takich komentarzy dla siebie?
John Styber says:

24/02/2010 at 08:46

Szymku.
Emigracja nie jest najlepszym wyborem. Przez 25 lat byłem na emigracji, którą wybrałem nie dla poprawienia swojego bytu, ale dlatego, że poznałem tam miłość mojego życia. Wtedy tak myślałem. Nie, kochany Przyjacielu, nie ma czegoś takiego jak “szczęśliwa i udana” emigracja. Jest udawanie i oszukiwanie siebie. Albo po prostu następuje skundlenie i życie na obczyźnie staje się czymś równie emocjonalnie obojętne jak obojętna emocjonalnie była Ci Ojczyzna, którą opuściłeś.
Nie dzielę Polski na Śląsk, Mazury, Kaszuby i Małopolskę oraz Warszawę. Nie dzielę bowiem mimo pewnych etnograficznych podziałów wbitych w nas przez ponad 100 lat Zaborów wszyscy jesteśmy Polakami.
Ja mógłbym powiedzieć, że jestem Niemcem, bo mam niemieckich przodków. Urodziłem się w niemieckim mieście w Prusach Wschodnich i mógłbym otrzymać obywatelstwo RFN w ciągu 24 godzin. Na dodatek jestem obywatelem USA.
W ciągu 25 lat życia na emigracji przekonałem się, że mogę być tylko Polakiem, chociaż przecież w dużym stopniu zamerykanizowałem się i moje myślenie nie jest już tak zamknięte jak kiedyś było, gdy nosiłem w sobie nasze polskie kompleksy z tą, Bóg wie skąd, niezbyt usprawiedliwioną dumą. Ale ona jest i będzie. Bo kocham Warszawę bardziej niż Chicago, w którym mieszkałem dłużej niż w jakimkolwiek mieście w Polsce.
I nie ma mowy abym pokochał coś do czego nie należę i należał nigdy nie będę. Nie żyjemy w idealnym państwie. Powiem więcej, że to państwo jest kierowane przez imbecyli i gnidy, złodziei i skurwysynów, ale to jest tylko i wyłącznie NASZA WINA.
Zmieńmy, a nie uciekajmy tam, gdzie ktoś już za nas zrobił coś dla siebie i zawsze będzie patrzył na nas z pogardą. Bo na ludzi, którzy udowadniają, że nie potrafią zrobić coś dla swojej Ojczyzny i uciekają z niej, nie zasługują na szacunek tubylców kraju, do którego uciekają bo nie chcą nic zrobić dla swojego gniazda.
Rychu says:

24/02/2010 at 08:48

@Sandra
Poziom irytacji widzę wzrósł dość znacznie, ale i tak na Dena bardzo spokojnie zareagowałaś xD
panna R. says:

24/02/2010 at 10:41

Sandra, przecież to jest logiczne że to przeczytałam, no cóż taka natura ludzka, tylko piszę że nie będę się wypowiadać na ten temat bo moje racje pozostawię dla siebie
Sandra says:

24/02/2010 at 11:37

@Rychu, uwierz, że może i się zirytowałam, ale nieznacznie. Poza tym, nie widzę sensu w takim wnikaniu w życie Szymona, jakby był osobą publiczną. Nie wszystko chce się powiedzieć i inni powinni to uszanować.
@Ado, więc zostaw je dla siebie.
(:
Rychu says:

24/02/2010 at 11:49

Szyku postaw nam forum będzie wygodniej no i przecież nie będziemy Ci zaśmiecać bloga, bo raczej komentarze nie są miejscem na polemikę czy falme jak kto woli ;3
Michelle says:

20/04/2010 at 00:28

Sandra, przecież to jest logiczne że to przeczytałam, no cóż taka natura ludzka, tylko piszę że nie będę się wypowiadać na ten temat bo moje racje pozostawię dla siebie

Love Content | Ausflüge

28 Responses to “Love Content | Ausflüge”

Leave a Reply