Szymon Szymański, urodzony 13 maja około północy 1990 w szpitalu miejskim w Knurowie. Dzieciństwo spędzone w tym mieście oraz w okolicach, wytworzyło osobnika, który z wierzchu jest gruboskórny, ale de facto wewnątrz siebie skrywa romantyka. Zainteresowany problemami społeczeństwa, ludzką psychiką, osobistymi dramatami ludzi oraz wypaczeniem ludzkiego umysłu, prowadzi dość sceptyczne i rozważne podejście do życia. Maksyma “carpe diem” stanowczo do niego nie pasuje. Posiada ambiwalentny stosunek do wielu spraw, sytuacji oraz cudzych racji i poglądów. Przyjmuje krytykę oraz sieje ją tam gdzie trzeba. Bywa nadgorliwy, porywisty, skrajny,  nieobliczany. Ceni w sobie niezłomność, upór i ambicje. Jest tolerancyjny, wyrozumiały, a nawet potrafi być empatyczny i współczujący. Surowy dla siebie, bardziej niż dla najbliższych. Bardzo mściwy, pamięta wszystkie krzywdy, porażki i śmiechy. Nie łatwo o jego przyjaźń, miłość czy nienawiść.

Jest osobą o wielu zainteresowaniach. Kocha fotografie, rysunek i malarstwo, grafikę komputerową, animacje, przeczytać dobrą książkę itp.

Przyszły inżynier pracujący w przemyśle, a po godzinach szukający zapomnienia wśród swych pasji.